Günümüzde Engelli olmak; Merve BAYRAKTAR
Merve BAYRAKTAR
Önce sağlığın tanımını yapacak olursak ; sağlık: yalnızca bedenen değil, psikososyal tam bir iyilik halidir.
” Her insan bir engelli adayıdır “
Aslında, “engelli” diye nitelendirdiğimiz; bazı duyularını ve fonksiyonlarını kaybetmiş bu insanların hayatını kendini “sağlıklı” olarak niteleyen bizler engelliyoruz.
Sokaklarda, binalarda vs. engelliler için uyarlanmış birşey yok. Oysaki, sokaklarda, trafikte, engellilere uygun şekilde yollar, parklar, ve trafik şartları edinilse, araç içlerinde engellilere uygun yapılar yapılsa ya da engellilere uygun ulaşım araçları yapılsa, sosyal yaşantı yönünden engellenmemiş olurlar.
Günümüzde, engellilere acıyarak bakarak da onları engelliyor, psikolojik yönden dışarı çıkamamalarına neden oluyoruz. Hatta, engelli bir yakını dahi olanlar bile sokağa çıkarmaya utanıyorlar, muzdarip oluyorlar. Bu şekilde düşünen insanlar, kendilerinin de engele uğrayabileceklerini unutmamalıdır.
Duyma engellilere, televizyonlarda, haber programları yanı sıra açık oturumlar, eğlence programları vs. yayımlarının çoğaltılması yararlı olacaktır.
Görme engellilere uygun braille alfabesiyle ( Körler Alfabesi olarakta bilinir) yazılmış gazeteler kitaplar, mecmualar çıkarılmalıdır. Teknolojik aletler de bu konuda geliştirilmelidir.
Günümüzde de insanlar bu konularda bilinçlendirilmeli, engelli değil engellenen oldukları benimsetilmelidir.
Unutmayın ;
” her sağlam insan, bir engelli adayıdır. ! “
Hepinize engelsiz bir yasam dilegiyle
Merve Bayraktar
Birleşmiş Milletler ve Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) belirlediği rakamlara göre, dünyada 600 milyon, Avrupa’da ise 46 milyon engelli olduğunu, bu rakamların da nüfusla oranlandığında aşağı yukarı % 10-12’ye tekabül tekabül etmektedir.
Sevgili Merve, öncelikle aramıza güzel bir başlangıçla katıldığın için teşekkür ediyorum.
Çok önemli ve hassas bir konuyu ele almışsın. Malesef bırak engelli insanlarımızı, normal sağlıklı insanlara bile engelli vazifesi yapıyoruz. Bu pek tabiki normal bir davranış değildir.
Birey olmanın başlıca vazifeleri öncelikle kendimize, sonra ailemize ve daha sonra da çevremizdekilere saygılı ve alakadar olmalıyız. Ben her zaman şunu düşünmüş ve söylemişimdir.
Kendine yeteri kadar özen göstermeyen -tabi bu normal sınırlar içinde bize emaneten verilmiş bedene- sahip çıkamayan kişi beceriksizdir. Bu ben merkezci bir kavramda değildir. Kendisi sağlıklı değilken başkalarına nereye kadar hayrı dokunabilir.
İkinci vazifemiz ise ailemizdir. Ailesine sahip çıkmayan başkalarına da sahip çıkamaz. Engelli tanıdıklarımıza öncelikle sevgimizi vermeli ve göstermeliyiz.
Bizler üstümüze düşen bireysel görevlerimizi yaparsak, yetkili mercilerden de bunu istemeye pek tabiki hakkımız olur. Öte yandan sağlık durumu, toplum içinde hareketlerini kısıtlayan zeminlere mağdur kalıyorsa bu durumun derhal yetkililerce düzeltilmesi gerekmektedir.
Bizler hayatımızı zorlaştırmaları için değil, kolaylaştırmaları için vekiller seçiyoruz. İfa etmeleri gereken görevleri içinde ayrıca teşekkür etmek zorunda değiliz. Herkes üzerine düşeni hem insani, hemde vicdani görev olarak addetmelidir.
Beyinlerdeki engelin kalkması, daha refah, duyarlı ve sağlıklı bir topluma kavuşmak dileğiyle başarılarının devamını diliyorum..
Sevgiler.
Ayşegül hanım, teşekkür ediyorum .. saygılar..
ayşegül kalemine saglık a.e.o