ANNE
Sana söylemeyi unuttum, karanlıktan korktuğumu.. Sana hiç söyleyemedim, sana ne kadar değer verdiğimi..
Ama sen herşeyi bilirsin değil mi anne ? Herşeyi hissedersin..
Anneciğim, beni karanlıklara terk etme, bana evin yolunu unutturma, beni çok uzaklara gönderme, beni unutacağın yerlere..
O kadar kötü müyüm anne..? o kadar kötü mü??
Bazen babam beni salıncakta sallar. Çok yükseklere çıktığımda, gözlerim hep seni arar, beni güvenli bir şekilde tutmanı umut ederek.
O’na söyleyemem, ama çok korkuyorum. Korktuğumu belli etmem, ama, kalbim sızlar. Sen herşeyi bilirsin değilmi anne? herşeyin farkındasın.
…anneciğimm..! Boş kaldı gözlerim, gözyaşlarım bile terk etti beni.. Sessizlik doldurdu kalbimi, hissetmiyorum artık ne acı ne his. Terk etti beni tüm duygular. Sanki boşluktayım. Sen herşeyi hissederdin değil mi anne ?? anneciğim!!
Merve bayraktar.
Taare Zameen Par/ ( her çocuk özeldir. )
Sevgili Merve, Anne evlat duygularini o kadar güzel ifade etmissinki; hemde bu kisa makalede.
Baskalari kocaman sayfalara ihtiyac duyardi ayni duygulari paylasabilmek icin.
Tebrikler!
Kahve Molasi
Teşekkür ederim efendim. Bu yazı Her Çocuk Özeldir filminden alıntı aslında. Disleksi li bir çocuğun hayatını anlatıyor. Bu filmde, anne baba tutumları ve öğretmen yönetici tutumları fevkalade anlatılmış. Tavsiye ederim.
Saygılar.