SÖZLER HÜZNE DÖNERSE

İnsan ne yapar,
Gecenin karanlığında?
Kelimelerin tükendiği;
Düşüncelerin sessizce,
Göz yaşına döndüğünde.

Ne yapar insan?
Ruhundaki hüznü;
Sessizce,
Sessizliğe gömerek;
Teslim ettiğinde.

Çoğalır acılar.
Artar sızılar.
Bir acı burukluk
Hisseder insan yüreğinde.
Kelimelerin
Hüzne döndüğü
Umutların kırılarak;
Sevginin yaralandığı yerde.

Ne yapar insan?
Gecenin karanlığında.
Binlerce düşünce,
Şikayete başlayıp,
El kaldırdığında.

Teslim edersin;
Hüzne,
Ezgilerini …umutlarını.
Bir yaşam boyu birikmiş
Hatıralarını.

Artık hüzünlerdir
Yaşamı yönlendiren.
Hüzünlerdir artık;
Gülmeyi sorgulayıp;
Seni senden engelleyen
Sözün tükendiği
Duyguların bittiği yerde
Bir tebessümü sana çok gören.

Mehmet Nuri Sungur
23.01.2012/ 03:45