NURDAN YİĞİT: ÖYLE BİR GEÇERKİ ZAMAN

Yazan: Nurdan YİĞİT

Takvimlerden bir yılın nasılda  tükenip bittiğini görmek, düşen bir yıldızın arkasından bakmak gibidir.

Hayatımdan bir yaprak daha eksildiğini hüzünle seyrediyorum bu gün. Hani… bir kitap okursun ya, sayfaların arasında kendini ararsın. Bir de bakmışsın ki gecenin yarısı olmuş, kitabın da orta sayfalarına doğru ilerlemişken uykuya dalar gözlerin. Söndürürsün lambayı, dalarsın okuduğun yere kadar, kaybolursun cümlelerin arasında. Sonra bir gün biter o heyecanla okuduğun kitap. Kaldırırsın…rafa koyarsın o muhteşem eseri. İşte böyle bir şeye benzetirim ben hayatı.

İnsan oğlu su içer gibi yudumlar hayatı; yudum yudum indirir yüreğina hayat suyunu. Her içtiği yudum ömründen eksilen yudumlar olduğunu göremeden; karanlıkta içtiği bir bardak çayın bittiği gibi. Sonra birden görürsün ki su bitmiş… sen ise yavaş yavaş yaşlanmışsın. O tarak geçiremediğin saçların incelmiş, şakaklarında beyazlar görünmeye başlamış. İşte böyle bir şeye benzetirim ben hayatı.

Aslında ömür bir gülün ömrü kadar kısa değil mi?  … nasıl geçtiğini ise; saçlarına aklar düştüğünde, yüzündeki çizgilerin her gün biraz daha görünürlüklerini ifade ettiğinde anlarsın hayatın ne kadar kısa olduğunu. Her aynaya baktığında hissedersin, hayatın senden bir şeyleri alıp götürdüğünü.

Ben ise; hayatımın en güzel yıllarında dertler ve hastalıklarla boğuştum. Yoluma çıkan ufak taş yığınları, zamanla kayalar olup yolumda dizildiler. Kayaları kırarak yoluma devam etmek isterken, sevdiklerimin beni her gün nasıl kırdıklarını görmemezlikten gelmişim. Yaşadığım hayatın benim hayatım olduğunu unutmuşum. Kendimden başka herkese değer vermişim.

Geçen yıllar ve yaşam tecrübeleri, yaşadığım hayatın benim hayatım; gömleğin ise yelekten daha yakın olduğunu bana öğretti.

Şimdi ise; buruk ama eğilmeyen ruhum ile, acılarımla sevinçlerimle, başarım ile yoluma devam ediyorum.

Sevmeyi, bana değer vermeyi bilmeyenleri hayatımdan birer sonbahar yaprağı gibi atıyorum.

Dile kolay… 46 yıl hep başkalarının iyi olmalarI için yaşamışım; en güzel yıllarımı heba etmişim.

İçimde tarif edemeyeceğim bir hüzün var. Dün gece uzun uzun bir ömrün izlerini içinde saklı tutan albümlere baktim; göz yaşlarımı tutamadim. Gecmişime, acılarıma, yaşayamadığım çocukluğuma ağladım.

Çünkü biz „cocuk değildik“, ağır yükler vardı omuzlarımızda. Hatıralarımın arasında, kardesimi sırtıma alarak seksek oynadıklarımız hiç bir zaman hafızamdan silinmeyecektir.

Şimdi yılların yorgunluğu var omuzlarımda. Geriye baktığımda çok yol aldığımı görüyorum. Acılar ve ihanetler, yaşadığım tecrübelerim beni; çok, ama çok güçlü yapmış olduğunu, bazen aynaya baktığımda kendi gücümden korktuğumu ruhumda hissediyorum.

Yine bir yil geldi geçti, sanki dünmüş gibi uçuyor yillar. Durun… demek geliyor içimden. Durun… ben daha yeni basladim diye haykırmak istiyorum! Hayatımda yapacak daha çok şeyler var… durun!

Durun yıllar… ne olursunuz, durun! …diye seslenmek geliyor içimden!

Yaşamım boyunca yüce yaratana şükür etmeyi hiç unutmadım. Bu gün de sağlıkla ve huzurla gözlerimi açtığım için şükürler olsun Allah’ıma.

Tüm sevgi enerjilerini kendime açıyorum. Sevgi dolu her oluşuma, Evrenle birlikte evet diyorum. Çünkü öyle olduğuna inanıyorum. Allah’ıma… AŞK’la Şükürler OLSUN; kimseye muhtaç olmadan; onurumla ve gururumla yaşıyorum.

Eski yaşıma acısıyla sevinciyle güle güle derken, yeni yaşıma hoş geldin diyorum!

Tüm iyi dileklerimle!

Nurdan YİĞİT

**

Sevgili Nurdan hanım, her şeyden önce henüz hayatının en güzel yaşında olduğunu söylemek isterim. Kişinin hayat tecrübeleriyle donatılmış olduğu olgunluk çağıdır bu yaş. Herkesin hayata bir borcu vardır; ödenmesi zorunlu olan bir borcu. Siz bu borcunuzu ödemişsiniz… İleriye dönük daha nice güzel ve mutluluk dolu yılların refakatçiniz olması dileğiyle…

Ayrıca bu güzel ve anlamlı gününüz için yazdığınız bu güzel yazıyı sayfamıza armağan ettiğin için çok teşekkür ederim…her şey gönlünce olsun sevgili Nurdan hanım..:))