Şiirlerimiz, Şairlerimiz

 
ANADOLU
 
Beşikler vermişim Nuh'a
Salincaklar, hamaklar,
Havva Ana'n dünkü cocuk sayılır,
Anadolu'yum ben,
Tanıyor musun ?
 
Utanırım,
Utanırım fikaralıktan,
Ele, gune karşi çiplak...
Uşur fidelerim,
Harmanım kesat.
Kardeşliğin, çalısmanın,
Beraberliğin,
Atom güllerinin katmer açtıgı,
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında,
Kalmışım bir başıma,
Bir başıma ve uzak.
Biliyor musun ?
 
Binlerce yıl sağılmısım,
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar
Nazlı, seher-sabah uykularımı
Hükümdarlar, saldirganlar, haydutlar,
Haraç salmışlar üstüme.
Ne Iskender takmışım,
Ne şah ne sultan
Göçüp gitmişler, gölgesiz !
Selam etmişim dostuma
Ve dayatmışım...
Görüyor musun ?
 
Nasil severim bir bilsen.
Köroğlu'yu,
Karayılan'ı,
Meçhul Asker'i...
Sonra Pir Sultan'ı ve Bedrettin'i.
Sonra kalem yazmaz,
Bir nice sevda...
Bir bilsen,
Onlar beni nasıl severdi.
Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı
Minareden, barikattan,
Selvi dalından,
Ölüme nasil gülerdi.
Bilmeni mutlak isterim,
Duyuyor musun ?
 
Öyle yikma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip...
Nerede olursan ol,
İçerde, dişarda, derste, sirada,
Yürü üstüne üstüne,
Tükür yüzüne celladin,
Firsatcının, fesatcının, hayinin...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tirnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rusva etme beni.
 
Gör, nasıl yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarim var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncasi,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun ?
 
 
              AHMED ARİF